Efekt porozumienia podpisanego 7 kwietnia 2019 r. między Ministerstwem Edukacji Narodowej a NSZZ „Solidarność” pracowników oświaty i wychowania stanowi najnowsza nowelizacja Karty Nauczyciela1 i niektórych innych ustaw, która została uchwalona przez Sejm 13 czerwca 2019 r., przyjęta przez Senat 26 czerwca 2019 r. i podpisana przez Prezydenta RP 4 lipca 2019 r.
Autor: Jan Lewandowski
W dniu 28 marca 2019 r. zostało opublikowane obwieszczenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 22 marca 2019 r.1 zawierające prognozę zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego na krajowym i wojewódzkim rynku pracy. Prognoza ta stanowi bardzo ważne wytyczne pozwalające oszacować zapotrzebowanie na konkretnych specjalistów zarówno w skali kraju, jak i w skali regionalnej obejmującej jedno województwo.
Wymagania stawiane kadrze kierowniczej, a dokładnie kandydatom na stanowiska kierownicze, są obecnie sformułowane w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 sierpnia 2017 r. w sprawie wymagań, jakim powinna odpowiadać osoba zajmująca stanowisko dyrektora oraz inne stanowisko kierownicze w publicznym przedszkolu, publicznej szkole podstawowej, publicznej szkole ponadpodstawowej oraz publicznej placówce[1]. Tymczasem od dnia 1 września 2018 r. na mocy ustawy z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych[2] wprowadzone zostały w Karcie Nauczyciela[3] zmiany dotyczące awansu zawodowego nauczycieli oraz oceny pracy nauczycieli, w tym nauczycieli zajmujących stanowiska kierownicze w szkole.
Pokłosiem postulatów nauczycielskich jest ostatni projekt nowelizacji Karty Nauczyciela* i niektórych innych ustaw, którego proces legislacyjny jest już zaawansowany. Projekt ten stanowi jednocześnie spełnienie wcześniejszych obietnic składanych pedagogom przez MEN.
* Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z dnia 22 maja 2018 r., poz. 967 z późn. zm.).
12 kwietnia 2019 r. Sejm RP przyjął ustawę o opiece zdrowotnej
nad uczniami. Jest to pierwszy tego typu akt prawny, który w zdecydowany sposób standaryzuje zakres opieki zdrowotnej sprawowanej nad uczniami w szkole. Celem wprowadzenia tej ustawy jest przede wszystkim zapewnienie uczniom równego dostępu do profilaktycznej opieki zdrowotnej oraz do opieki stomatologicznej.
Już od pewnego czasu procedowane są działania związane z opracowaniem założeń organizacyjno-planistycznych na nowy rok szkolny. W bieżącym roku wcale nie jest to zadanie łatwiejsze niż w poprzednim roku. Wręcz przeciwnie, obecnie jest to jeszcze bardziej skomplikowane. Dodatkowo od 1 września 2019 r. wprowadzonych zostanie kilka zmian, które znacząco wpłyną na proces tworzenia arkuszy.
Wraz z końcem roku szkolnego dyrektorzy wszystkich szkół (zarówno publicznych, jak i niepublicznych) powinni rozpocząć konkretne przygotowania do planowania decyzji, które będą musiały być podjęte już niebawem. Jest to szczególnie ważne właśnie teraz, kiedy praktycznie wraz z końcem bieżącego roku szkolnego kończy się również funkcjonowanie niektórych dotychczas funkcjonujących placówek edukacyjnych.
Obszerne zmiany wprowadzone ustawą z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw1 wymusiły dokonanie zmian w dotychczasowym rozporządzeniu z dnia 11 stycznia 2012 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych (2).
Ze zrozumiałych względów sprawy wynagrodzeń budzą i duże zainteresowanie, i nie mniejsze emocje. W dniu 8 lutego 2019 r. zostało opublikowane w Dzienniku Ustaw rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej określające poziom wynagrodzeń nauczycieli w roku 20191.
Wraz z początkiem 2019 roku uruchomiony został rządowy program „Posiłek w szkole i w domu”1. Program ten obejmuje pomoc udzielaną osobom starszym, z niepełnosprawnościami oraz dzieciom pochodzącym z rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji. Jak można się dowiedzieć z informacji przekazanych przez MRPiPS, na realizację tego programu przeznaczone zostanie 550 mln zł rocznie.
Dyrektor posiada wyjątkową autonomię w prowadzeniu polityki kadrowej, choć – jak wiadomo – musi ona być zgodna z obowiązującymi zasadami i regulacjami prawnymi. Jest to wyjątkowy element zarządzania organizacją, który w zasadzie nie występuje w takiej formie w innych branżach gospodarki narodowej, w których swoboda działania jest znacznie większa niż ma to obecnie miejsce w oświacie.
Zmiany regulacji prawnych prowadzą do sytuacji, w której zachodzi konieczność uaktualnienia przepisów dotyczących nauczycieli pracujących w poszczególnych rodzajach szkół i placówek oświatowych.
Przykładem jest ostatnia z ustaw oświatowych, której zapisy wymuszają wręcz zmiany w rozporządzeniu określającym szczegółowe kwalifikacje wymagane od nauczycieli.