Powoli dobiega końca czas przeznaczony na konsultacje społeczne i uzgodnienia międzyresortowe dotyczące zmian proponowanych w polskiej oświacie, jakie mają być wprowadzane od nowego roku szkolnego. Rozpoczęty proces legislacyjny dotyczy formalnie dwóch aktów prawnych: ustawy Prawo oświatowe oraz ustawy Przepisy wprowadzające ustawę Prawo oświatowe. Jednak w błędzie będzie ten, kto sądzi, że w obiegu prawnym w związku z tym w najbliższym czasie pojawią się tylko te dwie regulacje prawne.
Dział: Temat numeru
Wraz z nowym rokiem kalendarzowym dyrektorzy wszystkich szkół (zarówno publicznych, jak i niepublicznych) powinni być przygotowani do podejmowania istotnych decyzji. Nie chodzi tu o decyzje dotyczące sposobów restrukturyzowania obecnej substancji szkół i placówek oświatowych w celu osiągnięcia stanu docelowego, jaki jest opisany w nowych ustawach reformujących system oświatowy w naszym kraju. Co do zasady decyzje te są domeną organów prowadzących, a dyrektorzy szkół jedynie będą zobligowani do ich praktycznego wdrożenia w swoich jednostkach. Jednak istotą problemu jest to, aby przy tak licznych i daleko idących zmianach organizacyjnych nie zgubić zwykłego człowieka, jakim jest nauczyciel. A szkoła przecież nauczycielem stoi.
Pod koniec minionego roku kalendarzowego dokonano istotnych zmian prawnych w obszarze oświaty. Zmiany te będą miały znaczący wpływ na realizację zadań oświatowych w różnych obszarach. Interesujące jest, jak wprowadzane zmiany systemowe będą wpływały między innymi na zasady pracy z uczniem o szczególnych potrzebach edukacyjnych.
Reforma strukturalna systemu edukacji wprowadzona grudniowymi ustawami1 powoduje konieczność wprowadzenia wielu zmian nie tylko w systemie oświaty, ale również w wielu innych kwestiach, które w istotny sposób wkomponowują się w cały wachlarz nowych regulacji. W tym kontekście należy przypomnieć, że z dniem 1 stycznia 2017 r. został uruchomiony Centralny Rejestr Orzeczeń Dyscyplinarnych (CROD) prowadzony przez Ministra Edukacji Narodowej.
Reforma polskiego systemu edukacyjnego, która została wprowadzona grudniowymi ustawami1, skłania do wprowadzenia zmian również w myśleniu o planowaniu pracy szkoły lub placówki oświatowej. Jest to spowodowane całym wachlarzem nowych regulacji, jakie obowiązkowo należy uwzględnić w procesie planistycznym.
Rok szkolny 2016/2017 wkracza w swoją decydującą fazę, a zatem należy pomyśleć o przygotowaniu jednoznacznych zasad funkcjonowania w kolejnym roku szkolnym. A będzie to przecież rok niełatwy, gdyż będzie pierwszym w tzw. okresie przejściowym.
Podsumowanie pracy placówki jako całości oraz poszczególnych jej elementów nie jest łatwe. Dokonanie wielostronnego i jednocześnie obiektywnego podsumowania funkcjonowania własnej placówki jest poważnym wyzwaniem. Wymaga spojrzenia na nią z dystansu, trudnej, ale niezbędnej umiejętności selekcjonowania zjawisk istotnych i mało ważnych, wyzwolenia się z emocjonalnego zaangażowania w sprawy placówki.
Wrzesień jest miesiącem, w którym kadra kierownicza i nauczyciele nie tylko uczą, ale również bardzo intensywnie planują różne przedsięwzięcia, które będą miały wpływ na pracę całej placówki. Wrzesień 2017 roku jest miesiącem szczególnym, gdyż jest to pierwszy miesiąc roku szkolnego, w którym rozpoczynamy praktyczne wdrażanie założeń całej niezwykle złożonej reformy systemu oświaty.
Nowy rok szkolny już się rozpoczął. Wszystkie plany się ustabilizowały (przynajmniej te dotyczące rozpoczęcia działalności czy też rozpoczęcia pracy, inaczej mówiąc - inauguracji nowego roku szkolnego) i czas najwyższy rzetelnie zająć się realizacją nowych zadań i związanych z nimi niezbędnych dokumentów.
Zarządzanie szkołą lub placówką jest procesem wyjątkowo złożonym i uzależnionym od wielu nieustannie zmieniających się czynników, których siła oddziaływania na organizację jest również bardzo zróżnicowana. Jednym z takich czynników, który w ostatnim czasie uległ kolejnej zmianie, jest podstawa programowa.