Dołącz do czytelników
Brak wyników

Orzecznictwo w praktyce szkolnej

14 grudnia 2020

NR 107 (Grudzień 2020)

Czy ocena nauczyciela jest informacją publiczną?
Wyrok WSA w Poznaniu z dnia 27 maja 2020 r. (II SAB/Po 142/19)

49

W omawianym wyroku sąd orzekł, że informacja o tym, ilu nauczycieli zostało ocenionych przez dyrektora oraz jakie otrzymali oceny, jest informacją publiczną, o jakiej mowa w art. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W sprawie tej skarżący wystąpił do dyrektora o udostępnienie informacji publicznej poprzez podanie:

POLECAMY

  • ilu nauczycieli zostało poddanych ocenie pracy nauczyciela w latach od (…) września 2010 r. do (…) listopada 2019 r.,
  • jakie oceny otrzymali ww. nauczyciele, poprzez wskazanie liczby wystawionych ocen negatywnych, dobrych, bardzo dobrych, wyróżniających,
  • jaki czas upłynął od dnia złożenia wniosku o dokonanie oceny, a w przypadku oceny pracy dokonywanej z inicjatywy własnej dyrektora – od dnia podjęcia tej inicjatywy, do dnia dokonania każdej z oceny pracy.

Skarga na bezczynność

Skarżący wskazał, aby ww. informacje przesłać mu za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres e-mail. Po upływie terminu udzielenia informacji publicznej pismem procesowym skarżący wniósł skargę na bezczynność dyrektora, zarzucając mu naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 14 ust. 1, art. 16 ust. 1 oraz 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Skarżący wniósł o:

  • zobowiązanie dyrektora do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi,
  • orzeczenie, iż bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa,
  • wymierzenie organowi grzywny w wysokości dwukrotności miesięcznego przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów,
  • zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych oraz (…) zł opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W skardze podał, że do dnia jej wniesienia – (…) grudnia 2019 r. – nie otrzymał żądanej informacji ani decyzji odmownej od organu, wobec tego organ pozostaje w bezczynności w rozpatrzeniu jego wniosku. 

Odpowiedź dyrektora

W odpowiedzi na skargę dyrektor jednostki systemu oświaty wniósł o oddalenie skargi. Podał, że wysłano odpowiedź na wniosek listem poleconym. Dyrektor podał, że wprawdzie we wniosku wskazano, aby odpowiedzi udzielić drogą mailową, jednak internet w szkole sprawia problemy techniczne, wobec czego dyrektor zdecydował o wysłaniu odpowiedzi na wniosek pocztą tradycyjną.

Co na to sąd?

Rozpatrując przedmiotową sprawę, sąd stwierdził, że sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W razie uwzględnienia skargi na bezczynność sąd, na podstawie art. 149 § 1 ww. ustawy:

  • zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności,
  • zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa,
  • stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

W sprawie ze skargi na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej sąd administracyjny bada, czy żądanie zostało skierowane do podmiotu zobowiązanego w ustawie do udostępnienia informacji publicznych, a także czy informacja wskazana we wniosku o jej udostępnienie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy. Ponadto sąd administracyjny musi ocenić, jakie działania podjęto w celu załatwienia wniosku, czy zostały dokonane w wymaganej formie, a jeśli udzielono żądanej informacji, czy została ona udzielona w pełni, a więc czy podmiot zobowiązany wywiązał się ze wszystkich obowiązków nałożonych ustawą.

Sąd zauważył, że zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w tej ustawie. Jak wynika przy tym z art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5 ww. ustawy, prawo dostępu do informacji publicznej, przy czym w myśl art. 2 ust. 2 ustawy od osoby wykonującego to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego. Ustawodawca wskazuje zarazem w art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, że obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 

  • organy władzy publicznej, 
  • organy samorządów gospodarczych i zawodowych, 
  • podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, 
  • podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, 
  • podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Na gruncie przepisów ustawy w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do szeroko rozumianych władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Sąd podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarżący wystąpił z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, składając go osobiście. We wniosku skarżący wskazał swój adres domowy, a także adres poczty e-mail.

Jednocześnie podał, aby korespondencję w sprawie (w tym odpowiedź na jego wniosek) wysłać pod wskazany adres e-mail. 

Sąd wskazał, że jak wynika z akt sprawy, organ nie udostępnił informacji w drodze mailowej, ale nadał przesyłkę listową zawierająca odpowiedź na wniosek skarżącego. Z uwagi na udzielenie p...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy