Dołącz do czytelników
Brak wyników

Pedagogiczny niezbędnik dyrektora

19 stycznia 2022

NR 117 (Styczeń 2022)

Nadzór dyrektora nad pracą szkolnego specjalisty

0 225

Bardzo ważne jest to, aby dyrektor, jako osoba prawnie odpowiedzialna za organizację pomocy psychologiczno- -pedagogicznej w swojej placówce, znał zakres obowiązków nauczycieli specjalistów, zapewniał im warunki do realizacji zadań w tym zakresie oraz nadzorował ich prawidłowe i efektywne wykonywanie. W niniejszej odsłonie Pedagogicznego Niezbędnika Dyrektora zajmujemy się kwestią nadzoru dyrektora nad pracą specjalistów szkolnych.

Pedagog i psycholog szkolny, logopeda, terapeuta pedagogiczny i doradca zawodowy to specjaliści z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej udzielanej na terenie szkoły. Oczywiście wszyscy działają zgodnie ze swoimi kwalifikacjami i kompetencjami określonymi w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z 9 sierpnia 2017 r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1280), jak również z wytycznymi § 3 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z 3 sierpnia 2018 r. w sprawie wykazu zajęć prowadzonych bezpośrednio z uczniami lub wychowankami albo na ich rzecz przez nauczycieli poradni psychologiczno-pedagogicznych oraz nauczycieli: pedagogów, psychologów, logopedów, terapeutów pedagogicznych i doradców zawodowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1601) – co do zajęć i czynności, jakie winni wykonywać w ramach przydzielonego im pensum. 
Z danych GUS wynika, że w niemal połowie szkół nie ma ani pedagoga, ani psychologa, nie lepiej jest także z logopedami, terapeutami pedagogicznymi i doradcami zawodowymi. Są również szkoły, w których specjaliści ci zatrudniani są w niepełnym wymiarze godzin, i takie, gdzie odpowiednio do rozpoznanych i udokumentowanych potrzeb zatrudnia się ich po kilku na pełny etap. Sytuacja ta wskazuje na zróżnicowane szanse uczniów na uzyskanie pomocy i wsparcia. 
Z kolei z badań prowadzonych m.in. przez Sekcję Poradnictwa i Pomocy Psychologiczno-Pedagogicznej ZNP oraz uczelnie pedagogiczne wynika, że:

POLECAMY

  • warunki, w jakich pracują szkolni specjaliści, są zróżnicowane. Nie każdy ma własny gabinet, który z uwagi na specyfikę pracy jest elementarnym wymogiem, a wielu nie ma możliwości finansowych, by odpowiednio wyposażyć swój warsztat pracy w nowoczesne, profesjonalne materiały merytoryczne i pomoce do pracy profilaktyczno-terapeutycznej; 
  • efekty pracy szkolnych specjalistów, zwłaszcza wszystkim pedagogów i psychologów szkolnych, obniżają:
    - postawa i oczekiwania nauczycieli, którzy „wrzucają” im do gabinetów uczniów, z których zachowaniami ci nie potrafią sobie radzić, lub wzywają ich na pomoc w momencie, gdy dzieje się coś niepokojącego w klasie – czyli niemal w każdej kryzysowej sytuacji z obszaru wychowania (z tego też powodu specjaliści ci postrzegani są jako „policjanci szkolnej dyscypliny”; nic więc dziwnego, że gdy zaproszą ucznia czy rodzica do siebie na spotkanie, to często spotykają się z lękiem i rezerwą);
    - brak czasu ze względu na nadmiar przydzielanych przez dyrektorów zadań dodatkowych (mowa głównie o pracach, które powinny być wykonywane przez innych nauczycieli lub specjalistów, organizowaniu akcji, imprez szkolnych i konkursów, zastępstwach za nieobecnych nauczycieli, funkcjach opiekuńczych na wycieczkach i dyżurach podczas przerw, zadaniach z zakresu pomocy socjalnej oraz innych zadaniach zlecanych doraźnie). 

Taki stan rzeczy świadczy nie tylko o niedostatecznym docenianiu roli i rozumieniu zadań, jakie mają do wykonania pedagodzy i psychologowie szkolni, lecz także problemach, z jakimi borykają się uczniowie, a których w szkole jest wystarczająco dużo, szczególnie w dobie pandemii COVID-19. 

Oczywiste jest, że każdy specjalista szkolny ma względem uczniów, ich rodziców i nauczycieli swój obszar działania, ale cel wszystkich jest jeden: wspierać i pomagać.

Dyrektorze, masz wątpliwości – pytaj!

[1]  Na jakiej podstawie prawnej szkolny specjalista może być zwolniony z pełnienia dyżurów podczas przerw między lekcjami?
Nie ma takiego przepisu prawnego. Zasady zapewnienia uczniom bezpieczeństwa podczas zajęć, w tym również w czasie przerw, powinien określać statut szkoły (art. 98 ust. 1 pkt 7 ustawy z 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe). To właśnie w statucie należy zawrzeć wytyczne do opracowywania harmonogramu dyżurów międzylekcyjnych, pamiętając jednocześnie, że przy jego ustalaniu trzeba brać pod uwagę zarówno plan lekcji, jak i aspekty praktyczne, m.in. równomierne obciążenie nauczycieli, czas dotarcia na miejsce pełnienia dyżuru oraz konieczność zapewnienia uczniom możliwości porozmawiania z danym nauczycielem właśnie podczas przerwy. Ten ostatni aspekt przemawia za tym, aby szkolni specjaliści nie byli zobowiązywani do pełnienia dyżurów podczas przerw. Dla nich jest to bowiem czas, który mogą poświęci...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy