Jak rozwijać KSE w szkole w dobie AI?

Nowoczesna szkoła

Ekspertyza „Uczenie się społeczno-emocjonalne w kontekście rozwoju technologii AI”, której jestem autorem, stała się punktem wyjścia do tej refleksji. Poniższy tekst jest świadomie niepełnym wprowadzeniem, nie streszczeniem ani próbą domknięcia złożonego zagadnienia. To raczej zarys mapy problemu, sygnał ostrzegawczy i jednocześnie zaproszenie do myślenia o edukacji w perspektywie wyzwań, które nadejdą szybciej, niż wielu z nas się spodziewa.

Dynamiczny rozwój sztucznej inteligencji zmienia szkołę szybciej, niż jesteśmy w stanie aktualizować podstawy programowe, modele kształcenia nauczycieli czy systemy oceniania. W tej technologicznej akceleracji łatwo skupić się na narzędziach, algorytmach i kompetencjach cyfrowych, tracąc z pola widzenia to, co w edukacji fundamentalne: relacje, emocje, poczucie sensu, odpowiedzialność i zdolność do współpracy. To właśnie kompetencje społeczno-emocjonalne stają się dziś nie dodatkiem do „prawdziwej” edukacji, lecz jej warunkiem koniecznym.
Skupmy się na dylematach i pytaniach, które pojawiają się na styku AI i rozwoju społeczno-emocjonalnego uczniów oraz nauczycieli. Zastanówmy się, dlaczego nie wystarczy pytać, jak wdrażać sztuczną inteligencję w szkole, jeśli wcześniej nie odpowiemy sobie na pytanie, po co i w jakim celu to robimy. To wstęp do szerszej analizy, którą rozwijam we wspomnianej ekspertyzie – dokumencie adresowanym do dyrektorów, decydentów, nauczycieli i wszystkich tych, którzy myślą o edukacji w perspektywie długofalowej, a nie wyłącznie technologicznej mody.
Jeśli ten tekst skłoni do zatrzymania się na chwilę, do zadania niewygodnych pytań i sięgnięcia po pełną wersję raportu, spełni swoją rolę. Bo w epoce sztucznej inteligencji stawką nie jest to, czy szkoła będzie nowoczesna, lecz czy pozostanie głęboko ludzka.

Czas intensywnych zmian

Żyjemy w rzeczywistości, w której tempo zmian wyprzedza zdolność systemów edukacyjnych do adaptacji. Algorytmy porządkują informacje, optymalizują decyzje i coraz śmielej wchodzą w obszary dotąd zarezerwowane dla ludzkiego osądu. W tym świecie najważniejszym zasobem przestaje być wyłącznie wiedza rozumiana jako suma faktów, a staje się umiejętność zarządzania własnym wnętrzem: emocjami, motywacją, relacjami i odpowiedzialnością za decyzje. To, co przez lata nazywano „miękkimi kompetencjami”, dziś pełni funkcję twardej infrastruktury rozwojowej, bez niej nawet najwyższe osiągnięcia akademickie tracą trwałość.
Coraz wyraźniej widać, że o zdolności funkcjonowania w warunkach niepewności nie decyduje średnia ocen ani liczba certyfikatów, lecz dojrzałość emocjonalna i społeczna. To ona pozwa...

TA CZĘŚĆ SERWISU DOSTĘPNA JEST TYLKO DLA PRENUMERATORÓW.

Zaloguj się, aby uzyskać dostęp do materiałów
Zaloguj się

Dołącz do 8000 + czytelników, którzy nieustannie pogłębiają swoją wiedzę z zakresu prawa oświatowego, zarządzania placówką i nowoczesnych rozwiązań edukacyjnych.

Otrzymuj co 2 miesiące gotowe rozwiązania do wdrożenia w placówce oświatowej, zgodne z wymogami MEN oraz najnowszymi trendami w edukacji.

1400 artykułów online
15 lat doświadczenia
Dostęp online i offline
143 numery archiwalne
900 dokumentów online
40 autorów – specjalistów
Monitor Dyrektora Szkoły • Prenumerata już od 399 zł/rok

Przypisy