Pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana uczniowi w placówce ma polegać na rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych i czynników środowiskowych wpływających na jego funkcjonowanie w przedszkolu, szkole i placówce, w celu wspierania potencjału rozwojowego ucznia i stwarzania warunków do jego aktywnego i pełnego uczestnictwa w życiu placówki oraz w środowisku społecznym.
Potrzeba objęcia ucznia pomocą psychologiczno-pedagogiczną wynika w szczególności:
- z niepełnosprawności,
- z niedostosowania społecznego,
- z zagrożenia niedostosowaniem społecznym,
- z zaburzeń zachowania lub emocji,
- ze szczególnych uzdolnień,
- ze specyficznych trudności w uczeniu się,
- z deficytów kompetencji i zaburzeń sprawności językowych,
- z choroby przewlekłej,
- z sytuacji kryzysowych lub traumatycznych,
- z niepowodzeń edukacyjnych,
- z zaniedbań środowiskowych związanych z sytuacją bytową ucznia i jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego i kontaktami środowiskowymi,
- z trudności adaptacyjnych związanych z różnicami kulturowymi lub ze zmianą środowiska edukacyjnego, w tym związanych z wcześniejszym kształceniem za granicą.
Za organizację pomocy psychologiczno-pedagogicznej w placówce odpowiedzialny jest dyrektor. Zadaniem wszystkich nauczycieli pracujących z dziećmi jest rozpoznawanie ich indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych oraz możliwości psychofizycznych. Takie działanie nauczycieli pozwala zaspokoić potrzeby ucznia trafnie dobranymi aktywnościami. Ważne jest także określanie mocnych stron i predyspozycji oraz zainteresowań i uzdolnień uczniów. Bazując na mocnych stronach i predyspozycjach czy zainteresowaniach, możemy, odpowiednio układając aktywności czy opracowując personalizowane karty pra...
Ta część serwisu dostępna jest
tylko dla prenumeratorów.
Zaloguj się, aby uzyskać dostęp do materiałów.
Nie masz jeszcze dostępu?
Wybierz prenumeratę i zyskaj dostęp do pełnej
zawartości
serwisu.
