Dołącz do czytelników
Brak wyników

Pod paragrafem

21 stycznia 2019

NR 89 (Styczeń 2019)

Zmiany w ustawie
Prawo oświatowe

586

30 listopada 2018 r. została ogłoszona ustawa z dnia 22 listopada 2018 r. o zmianie ustawy Prawo oświatowe, ustawy o systemie oświaty oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2245). Wprowadzone zmiany mają dostosować system kształcenia zawodowego do potrzeb nowoczesnej gospodarki. Znalazły się w nich również zmiany organizacyjne i prawne służące poprawie jakości i efektywności kształcenia, nie tylko zawodowego.

Wprowadzone zmiany w ustawie Prawo oświatowe, ustawie o systemie oświaty oraz w innych ustawach1 odnoszą się w szczególności do następujących obszarów oświaty:

POLECAMY

  • kształcenia zawodowego: klasyfikacji zawodów, finansowaniu szkół zawodowych, praktycznej nauki zawodu, w tym kształcenia młodocianych – we współpracy z pracodawcami, egzaminów zawodowych,
  • warunków organizacji: opieki stomatologicznej oraz stołówek w szkole,
  • korzystania z wychowania przedszkolnego,
  • awansu zawodowego uwzględniającego nauczycieli polonijnych,
  • kształcenia w szkole artystycznej.

Inne zmiany mają charakter doprecyzowujący i porządkują dotychczasowe rozwiązania. Dotyczą one przede wszystkim procedury dopuszczania do użytku szkolnego podręczników, przyznawania stypendiów, zasad opiniowania arkuszy organizacji szkoły przez zakładowe organizacje związkowe, przepisów dotyczących korzystania z wychowania przedszkolnego, kształcenia specjalnego, organizacji oświaty samorządowej, systemu informacji oświatowej, ustawy – Karta Nauczyciela, finansowania zadań oświatowych, a także ustawy o zintegrowanym systemie kwalifikacji.

  1. Zmiany w kształceniu zawodowym

Zakłada się, że wszystkie działania szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe powinny koncentrować się na tym, aby jej absolwenci posiadali pełne kwalifikacje zawodowe potwierdzone dokumentami wydawanymi w wyniku złożonych egzaminów. Absolwent szkoły zawodowej powinien być wyposażony w niezbędne dla przyszłego pracodawcy uprawnienia i kwalifikacje rynkowe bądź uzyskać w trakcie nauki dodatkowe umiejętności potrzebne na danym stanowisku pracy.
Wśród najważniejszych rozwiązań w obszarze kształcenia zawodowego wymienić należy: 

  • Zwiększenie subwencji oświatowej dla samorządów na szkoły kształcące w zawodach, na które jest wyższe zapotrzebowanie na rynku pracy, wskazane w prognozie zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego
  • Zwiększenie kwoty dofinansowania do 10 000 zł dla pracodawców kształcących młodocianych pracowników w zawodach, w których występuje zwiększone zapotrzebowanie na pracowników. Obecnie pracodawcom, którzy zawarli umowę o pracę z młodocianym pracownikiem w celu nauki zawodu, przysługuje dofinansowanie kosztów kształcenia w wysokości do 8081 zł – przy okresie wynoszącym 36 miesięcy. 
  • Zmiany w przepisach podatkowych. W związku z potrzebą dodatkowego wsparcia kształcenia zawodowego wprowadzono zmiany w przepisach podatkowych, które tworzą preferencje podatkowe dla przedsiębiorców (osoby prawne lub osoby fizyczne) przekazujących darowizny dla publicznych szkół prowadzących kształcenie zawodowe i publicznych placówek kształcenia ustawicznego oraz publicznych centrów kształcenia zawodowego. Osoby prawne prowadzące działalność gospodarczą otrzymują możliwość odliczania podatku łącznie do wysokości nieprzekraczającej 10% dochodu, a osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą – odpowiednio do wysokości nieprzekraczającej 6% dochodu. 
  • Wprowadzenie stażu uczniowskiego dla ucznia technikum na podstawie umowy z pracodawcą. Umożliwia naukę zawodu w rzeczywistych warunkach pracy. W trakcie stażu uczeń będzie realizował wybrane zagadnienia z programu nauczania w zakresie praktycznej nauki zawodu realizowanego w szkole, do której uczęszcza, lub wykraczające poza ten program. W rozporządzeniu zostaną określone warunki, jakie musi spełniać staż uczniowski, aby dyrektor szkoły mógł zwolnić ucznia w całości lub w części z obowiązku odbycia praktycznej nauki zawodu. Koszty świadczeń pieniężnych, które uczeń otrzyma podczas stażu, zostaną wliczone pracodawcy w koszty uzyskania przychodu
  • Dookreślenie, że kształcenie w szkole policealnej będzie się odbywało w zawodach przypisanych co do zasady do V poziomu Polskiej Ramy Kwalifikacji.
  • Organizację przez dyrektora szkoły obowiązkowych szkoleń branżowych dla nauczycieli. W efekcie tych szkoleń nauczyciele zawodu będą systematycznie doskonalić swój warsztat pracy oraz podnosić swoje umiejętności i kompetencje.
  • Prowadzenie krótszych form kursowych dla uczących się osób dorosłych. Szkoły uzyskają możliwość bardziej elastycznego dostosowania oferty kształcenia do potrzeb uczących się osób dorosłych przez prowadzenie kursów umiejętności zawodowych.
  • Obligatoryjność przystąpienia do egzaminu zawodowego. Warunkiem otrzymania dokumentu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe staje się obowiązkowe przystąpienie do egzaminu zawodowego. 
  • Koordynację organizacji kształcenia teoretycznego młodocianych pracowników przez kuratorów oświaty, polegającą w szczególności na synchronizacji organizacji turnusów, szczególnie w przypadku zawodów, dla których brak będzie możliwości zorganizowania turnusu na danym terenie, oraz w przypadku uczniów niepełnosprawnych, dla których niezbędne będzie dostosowanie warunków kształcenia. Rozwiązanie to ma na celu optymalne wykorzystanie sieci podmiotów, które realizują to zadanie, aby młodociani pracownicy mogli kształcić się możliwie jak najbliżej miejsca zamieszkania. 
  • Zmiany w klasyfikacji zawodów i podstawach programowych. Minister Edukacji, określając w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego nowy zawód, będzie jednocześnie określał podstawę programową dla tego zawodu. Rozwiązanie to ma umożliwić szybszą niż dotychczas reakcję na wnioski ministrów właściwych dla danych zawodów związane z zapotrzebowaniem nowoczesnej gospodarki oraz potrzebami rynku pracy. 
  • Określenie szczegółowej organizacji kształcenia w branżowej szkole II stopnia oraz policealnej. 
  1. Modyfikacja warunków wprowadzania zawodów do klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego – zmiany w klasyfikacji zawodów i podstawach programowych

Ustawa wprowadziła następujące modyfikacje: 

  • Opracowanie dla każdego zawodu podstawy programowej stanowiącej odrębną całość.
  • Możliwość dokonywania przez Ministra Edukacji zmian w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego na wniosek ministra właściwego w zakresie zawodu, z uwzględnieniem klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy w zakresie nazwy i symbolu cyfrowego zawodu.
  • Nową strukturę zmodyfikowanej klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego, która będzie uwzględniała podział zawodów na branże, a także precyzyjnie określone elementy wniosku ministra właściwego dla danego zawodu o dokonanie zmian w tej klasyfikacji.
  • Właściwi ministrowie będą mogli wspomagać materialnie i organizacyjnie szkoły i placówki kształcące w danym zawodzie nie tylko w zakresie zajęć praktycznych, ale w całym procesie realizacji kształcenia zawodowego.
  • Organizacje pracodawców, samorządy zawodowe oraz sektorowe rady do spraw kompetencji będą mogły występować z wnioskami do właściwych ministrów o wprowadzenie nowego zawodu do klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego.
  • Wprowadzenie możliwości uzyskania przez uczniów dodatkowych umiejętności w zawodach, zwiększających szanse na zatrudnienie. Szkoły uzyskują możliwość przeznaczenia godzin stanowiących różnicę między sumą godzin obowiązkowych zajęć edukacyjnych z zakresu kształcenia zawodowego, określonych w ramowych planach nauczania, a minimalną liczbą godzin kształcenia zawodowego dla kwalifikacji wyodrębnionych w zawodzie, określonej w podstawie programowej kształcenia w tym zawodzie szkolnictwa branżowego, na realizację umiejętności wykraczających poza podstawę programową. Godziny te będą mogły być przeznaczone na:
    • przygotowanie uczniów do uzyskania dodatkowych uprawnień zawodowych przydatnych do wykonywania określonego zawodu, których zdobycie jest określone odrębnymi przepisami (np. operator wózków widłowych, dodatkowe uprawnienia SEP),
    • nabywanie przez uczniów nowych dodatkowych umiejętności zawodowych związanych z nauczanym zawodem, zwiększających szanse na zatrudnienie, rozumianych jako dodatkowe umiejętności, dla których zostaną określone zestawy celów kształcenia i treści nauczania w formie oczekiwanych efektów kształcenia określonych w rozporządzeniu w sprawie zawodów szkolnictwa branżowego,
    • utrwalanie przez uczniów materiału objętego programem nauczania dopuszczonym do użytku w danej szkole – dyrektor szkoły będzie mógł ująć w programie nauczania zawodu dopuszczonym do użytku w danej szkole wszystkie lub wybrane z ww. możliwości realizacji tych godzin, w zależności od potrzeb i możliwości uczniów lub potrzeb pracodawców współpracujących ze szkołą. 
  1. Modyfikacja warunków uruchamiania przez szkołę kształcenia w danym zawodzie – opiniowanie kierunków kształcenia

W celu usprawnienia procesu opiniowania i nadania odpowiedniej rangi opinii mającej szczególne znaczenie dla potrzeb uruchamiania kształcenia w nowym zawodzie ustawa przewiduje, aby: 

  • dyrektor szkoły miał obowiązek zasięgania tylko jednej rady rynku pracy – wojewódzkiej rady rynku pracy;
  • wojewódzka rada rynku pracy, przed wydaniem opinii o uruchomieniu kształcenia w nowym zawodzie w danej szkole, mogła zasięgać opinii powiatowej rady rynku pracy;
  • opinia wydawana przez wojewódzką radę rynku pracy uwzględniła prognozę zapotrzebowania na pracowników w zawodach szkolnictwa branżowego na krajowym i wojewódzkim rynku pracy;
  • opinia wydawana przez wojewódzką radę rynku pracy była ważna przez okres 5 lat; po upływie tego okresu będzie trzeba zasięgnąć nowej opinii o zasadności dalszego kształcenia w zawodzie w danej szkole;
  • szkoła niepubliczna przed uruchomieniem kształcenia w nowym zawodzie w danej szkole zobowiązana była również do zasięgnięcia opinii wojewódzkiej rady rynku pracy;
  • wojewódzka rada rynku pracy wydawała opinię w zakresie planowanego eksperymentu pedagogicznego dotyczącego zawodu nieujętego w klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego. 

Ustawa nie wprowadza wymogu opinii wojewódzkiej rady rynku pracy w przypadku uruchamiania oddziałów wielozawodowych (uczniowie będący młodocianymi pracownikami w branżowej szkole I stopnia), jak również w przypadku uruchomienia kształcenia w zawodzie pomocniczym – przez szkołę posiadającą pozytywną opinię o zawodzie, dla którego istnieje zawód pomocniczy. 

  1. Wzmocnienie udziału pracodawców w kształceniu zawodowym, w tym w realizacji praktycznej nauki zawodu

Współpraca szkół z pracodawcami – umowy, porozumienia i listy intencyjne
Nowe szkolnictwo branżowe (branżowe szkoły I stopnia, branżowe szkoły II stopnia, technika i szkoły policealne) ma bazować przede wszystkim na współpracy z pracodawcami. W ustawie została potwierdzona kluczowa rola pracodawców w kształceniu zawodowym. Kształcenie zawodowe wspierają: pracodawcy, organizacje pracodawców, samorządy gospodarcze lub inne organizacje gospodarcze, stowarzyszenia lub samorządy zawodowe oraz sektorowe rady do spraw kompetencji. Dyrektor szkoły będzie miał obowiązek nawiązania współpracy z pracodawcą właściwym dla zawodu i branży przed wprowadzeniem nowego zawodu lub kształcenia w szkole. Współpraca ta, realizowana w ramach umowy, porozumienia lub listu intencyjnego, może polegać w szczególności na: 

  • tworzeniu klas patronackich,
  • przygotowaniu przez pracodawcę propozycji programu nauczania dla zawodu,
  • realizacji kształcenia zawodowego, w tym praktycznej nauki zawodu, we współpracy z pracodawcą,
  • wyposażeniu warsztatów lub pracowni,
  • organizacji egzaminów zawodowych,
  • doskonaleniu nauczycieli kształcenia zawodowego,
  • realizacji doradztwa zawodowego i promocji kształcenia zawodowego.

Obowiązek dyrektora szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe dotyczący nawiązania współpracy z pracodawcą będzie miał zastosowanie w roku szkolnym 2019/2020 i 2020/2021 dla szkół rozpoczynających kształcenie w nowych zawodach, a od roku szkolnego 2022/2023 i w kolejnych latach szkolnych dla wszystkich szkół prowadzących kształcenie zawodowe. Obowiązek ten nie będzie dotyczył branżowych szkół II stopnia, gdyż kształcenie zawodowe w tego typu szkołach odbywa się na kwalifikacyjnych kursach zawodowych w wielu zawodach.
Pracodawcy współpracujący ze szkołą lub realizujący wspólnie program nauczania będą mogli brać udział w zebraniach rady pedagogicznej. W zebraniach rady pedagogicznej (z głosem doradczym) również będą mogli brać udział przedstawiciele organizacji pracodawców, samorządu gospodarczego lub innych organizacji gospodarczych oraz sektorowych rad do spraw kompetencji.

Praktyczna nauka zawodu na nowych zasadach
Praktyczna nauka zawodu powinna odbywać się w jak największym wymiarze w rzeczywistych warunkach pracy (u pracodawców, w indywidualnych gospodarstwach rolnych, centrach kształcenia zawodowego), stąd w ustawie przewidziano m.in. następujące modyfikacje: 

  • Wprowadzenie możliwości organizowania przez szkoły krótszych form kursowych. Publiczne i niepubliczne szkoły prowadzące kształcenie zawodowe będą mogły prowadzić, tak jak dotychczas, kwalifikacyjny kurs zawodowy, a ponadto również kurs umiejętności zawodowych i turnus dokształcania teoretycznego młodocianych pracowników – w zakresie zawodów, w których te szkoły kształcą, oraz w zakresie branż, do których są przypisane te zawody. Kurs umiejętności zawodowych został poszerzony o możliwość realizacji programu nauczania, który uwzględnia efekty kształcenia właściwe dla dodatkowych umiejętności zawodowych. 
  • Wprowadzenie dla jednostki samorządu terytorialnego prowadzącej szkołę obowiązku utworzenia wydzielonego rachunku, o którym mowa w art. 223 ustawy o finansach publicznych. Dochody, które będą gromadzone na tym rachunku, pochodzą: ze spadków, zapisów i darowizn przekazywanych na cele kształcenia zawodowego w postaci pieniężnej na rzecz jednostki budżetowej oraz z działalności wykraczającej poza zakres działalności podstawowej, określonej w statucie, polegającej między innymi na świadczeniu usług w ramach kształcenia zawodowego. 
    W ustawie wymieniono kompetencje jednostki samorządu terytorialnego, która będzie zobowiązana do określenia źródeł gromadzenia dochodów na rachunku, przeznaczenia środków z rachunku oraz do określenia sposobu i trybu sporządzania planu finansowego środków wydzielonego rachunku.
    Na wniosek dyrektora szkoły lub placówki prowadzącej kształcenie zawodowe organ prowadzący będzie miał obowiązek utworzenia wydzielonego rachunku. Środki z wydzielonego rachunku będą mogły być przeznaczone na sfinansowanie wydatków bieżących, na cele kształcenia zawodowego prowadzonego przez te szkoły lub placówki. Dochody z wydzielonego rachunku nie będą mogły być wykorzystane na sfinansowanie wynagrodzeń osobowych, z wyjątkiem wynagrodzeń nauczycieli prowadzących zajęcia na kursach umiejętności zawodowych. 
    Wprowadzenie takiego rozwiązania ma umożliwić szkołom gromadzenie dochodów uzyskiwanych w ramach praktycznego kształcenia zawodowego (np. usługi mechaniczne, fryzjerskie, gastronomiczne) i finansowanie z tych środków wydatków bieżących, w szczególności kosztów pomocy dydaktycznych, sprzętu i materiałów na potrzeby szkoły lub placówki.
  • Dostosowanie struktury placówek umożliwiających uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych do wprowadzanych zmian. Zakłada się funkcjonowanie w systemie oświaty tylko dwóch rodzajów placówek umożliwiających uzyskanie i uzupełnienie wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych: dotychczasowej placówki kształcenia ustawicznego oraz centrum kształcenia zawodowego. Centrum kształcenia zawodowego jako nowa placówka będzie prowadzić kształcenie ustawiczne we wszystkich pozaszkolnych formach kształcenia wymienionych w zmienianym niniejszą ustawą art. 117 ustawy Prawo oświatowe. Publiczne centrum kształcenia zawodowego będzie ponadto realizowało zadania z zakresu praktycznej nauki zawodu wynikające z programu nauczania dla danego zawodu.
  • Zmiany w zasadach udzielania akredytacji na kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych. Akredytacja będzie przyznawana na konkretną pozaszkolną formę kształcenia prowadzoną przez dany podmiot, a nie na całość prowadzonego przez ten podmiot kształcenia. Dookreślono, że akredytację przyznaje kurator oświaty właściwy ze względu na miejsce prowadzenia kształcenia ustawicznego w danej formie pozaszkolnej na okres 5 lat. Przepisy określają wymagania, jakie musi spełnić placówka lub centrum, aby mogła uzyskać akredytację. 
  • Ujednolicenie pensum nauczycieli praktycznej nauki zawodu. Nauczycieli praktycznej nauki zawodu we wszystkich typach szkół i na kwalifikacyjnych kursach zawodowych obowiązywać będzie tygodniowy wymiar godzin zajęć dydaktycznych w wymiarze 20 godzin.
  • Odstąpienie od dopuszczania do użytku szkolnego podręczników przeznaczonych do kształcenia zawodowego, w tym zastąpienie tradycyjnych podręczników do kształcenia materiałami edukacyjnymi w wersji elektronicznej lub papierowej. Zdefiniowano na nowo materiał edukacyjny – odmiennie przeznaczony do kształcenia ogólnego i odmiennie przeznaczony do kształcenia zawodowego.
  1. Wprowadzenie obowiązku przystępowania przez uczniów do egzaminów zawodowych
    Od dnia 1 września 2019 r. wprowadza się obowiązek przystępowania uczniów szkół prowadzących kształcenie zawodowe odpowiednio do egzaminu zawodowego przeprowadzanego przez okręgowe komisje egzaminacyjne albo do egzaminu czeladniczego przeprowadzanego przez komisje egzaminacyjne izb rzemieślniczych (w przypadku ucznia – młodocianego pracownika kształcącego się u pracodawcy będącego rzemieślnikiem). 
    Wprowadzenie obowiązku przystąpienia do egzaminu zawodowego będzie warunkiem ukończenia szkoły lub uzyskania promocji do następnej klasy, po spełnieniu pozostałych, dotychczasowych warunków określonych w przepisach prawa oświatowego.
  2. Organizacja kształcenia w branżowej szkole II stopnia oraz szkole policealnej
    W ustawie zdefiniowano szkoły prowadzące kształcenie zawodowe jako szkoły, które kształcą w zawodach określonych w klasyfikacji szkolnictwa branżowego, do których są przyjmowane:
  • osoby niepełnoletnie oraz dzieci i młodzież objęte kształceniem specjalnym – w przypadku pięcioletniego technikum i trzyletniej branżowej szkoły I stopnia,
  • osoby niepełnoletnie oraz osoby pełnoletnie – w przypadku branżowej szkoły II stopnia i szkoły policealnej.

Kształcenie w branżowej szkole II stopnia będzie mogło
odbywać się w formie dziennej (przez 5 dni w tygodniu) lub w formie stacjonarnej (3–4 dni w tygodniu w dowolnych godzinach w ciągu dnia). 
Szkoła będzie mogła dopasować formę kształcenia w zależności od potrzeb uczniów, np. uczniów pracujących.
Do klasy pierwszej publicznej branżowej szkoły II stopnia będą przyjmowani absolwenci branżowej szkoły I stopnia, którzy ukończyli tę szkołę w okresie 5 lat szkolnych poprzedzających rok szkolny, na który ubiegają się o przyjęcie do publicznej branżowej szkoły II stopnia.
W szkołach dla dorosłych kształcenie będzie mogło odbywać się (tak jak dotychczas) tylko w formie stacjonarnej lub zaocznej. 
Organizacja kształcenia w branżowej szkole II stopnia będzie odbywać się dwutorowo: kształcenie ogólne uczniów zgodnie z ramowym planem nauczania dla branżowej szkoły II stopnia oraz kształcenie zawodowe na kwalifikacyjnych kursach zawodowych. Wprowadzona organizacja kształcenia ma umożliwić funkcjonowanie oddziałów prowadzących kształcenie w kilku zawodach, a tym samym funkcjonowanie klas wielozawodowych. 
W branżowej szkole II stopnia uczniowie będą realizowali kształcenie zawodowe na kwalifikacyjnym kursie zawodowym, w którym będą mogły uczestniczyć też osoby niebędące uczniami szkoły. Rozwiązanie to ma zwiększyć prawdopodobieństwo utworzenia grupy kształcącej się w danej kwalifikacji. 
Zasady klasyfikowania i promowania uczniów w branżowej szkole II stopnia będą analogiczne jak obecnie obowiązujące rozwiązania w szkołach dla dorosłych: klasyfikowanie i promowanie będzie się odbywać po każdym semestrze na podstawie egzaminów semestralnych przeprowadzanych z obowiązkowych zajęć edukacyjnych. Będzie także możliwość zwalniania ucznia z zajęć praktycznych i praktyk zawodowych na podstawie zaświadczenia od pracodawcy. Niepełnoletnich uczniów branżowej szkoły II stopnia będą dotyczyły te same przepisy co niepełnoletnich uczniów szkół dla dorosłych. 
Podobnie jak w przypadku branżowej szkoły II stopnia, ustawa przewiduje, że szkoła policealna będzie funkcjonowała bez podziału na szkołę dla młodzieży i szkołę dla dorosłych. Kształcenie, w zależności od zawodu, będzie mogło być prowadzone w formie dziennej, stacjonarnej lub w formie zaocznej. Rekrutacja będzie analogiczna do obecnej rekrutacji do szkół policealnych dla dorosłych. Do szkoły policealnej przyjmowane będą osoby pełnoletnie lub takie, które ukończą 18 lat w roku, w którym przyjmowane będą do szkoły. 
Klasyfikowanie i promowanie będzie analogiczne jak w przypadku obecnej klasyfikacji i promowania w szkołach policealnych dla dorosłych.
Co do zasady w szkole policealnej będzie prowadzone kształcenie w tych zawodach, które w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego nie będą przypisane do kształcenia w technikum. Wyjątki zostaną określone w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego.

  1. Inne obszary zmian

 

  1. Organizacja i funkcjonowanie szkół niepublicznych

W ustawie określono, że w systemie oświaty mogą funkcjonować wyłącznie szkoły publiczne oraz szkoły niepubliczne z uprawnieniami szkół publicznych. Przyjęte rozwiązania nie dotyczą szkół artystycznych.
W związku z powyższym określono wymagania, jakie musi spełnić szkoła niepubliczna. Szkoła niepubliczna jest szkołą, która realizuje programy nauczania uwzględniające podstawę programową kształcenia ogólnego, a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie w zawodach – również podstawy programowe kształcenia w zawodach szkolnictwa branżowego albo szkolnictwa artystycznego. W stosunku do obowiązujących przepisów dotyczących wymagań jakie musi spełnić szkoła niepubliczna, aby uzyskać uprawnienia szkoły publicznej, szkoła niepubliczna powinna również:

  • realizować obowiązkowe zajęcia edukacyjne w okresie nie krótszym oraz w wymiarze nie niższym niż
  • łączny wymiar poszczególnych obowiązkowych zajęć
  • edukacyjnych określony w ramowym planie nauczanie szkoły publicznej danego typu, 
  • organizować rok szkolny ustalony dla szkół publicznych, 
  • wydawać świadectwa i inne druki szkolne ustalone dla szkół publicznych.

Szkoła niepubliczna będzie mogła być wpisana do ewidencji szkół niepublicznych, jeśli osoba zgłaszająca szkołę przedstawi pozytywną opinię kuratora oświaty o spełnieniu wymagań zawartych w art. 14 ustawy Prawo oświatowe, a w przypadku szkoły prowadzącej kształcenie w zawodach, dla których zgodnie z klasyfikacją zawodów szkolnictwa zawodowego ministrem właściwym jest minister do spraw zdrowia – także opinię tego ministra, albo otrzymała zgodę, w drodze decyzji administracyjnej, na założenie szkoły niepublicznej niespełniającej art. 14 ust. 3 lub 4 ustawy Prawo oświatowe, w tym na założenie szkoły eksperymentalnej, wydaną odpowiednio przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania albo ministra właściwego do spraw kultury i dziedzictwa narodowego. 
W przypadku szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe osoba zgłaszająca tę szkołę do ewidencji powinna przedstawić opinię wojewódzkiej rady rynku pracy co do zgodności z potrzebami rynku pracy uruchamianego kształcenia w danym zawodzie. Zgłoszenie do ewidencji, oprócz aktualnie wymaganych danych, powinno również zawierać wskazanie adresu siedziby szkoły lub placówki oraz innych lokalizacji prowadzenia zajęć dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych. Osoba zgłaszająca do ewidencji szkołę prowadzącą kształcenie zawodowe powinna określić nazwy zawodów, w jakich kształcić będzie szkoła, ale wyłącznie tych, które zostały określone w klasyfikacji zawodów szkolnictwa branżowego. 
W zmienianym art. 172 ustawy Prawo oświatowe zostały uszczegółowione wymagania dotyczące statutu szkoły niepublicznej tak, aby statut ten określał również: 

  • szczegółowe warunki i sposób oceniania wewnątrzszkolnego uczniów, 
  • prawa i obowiązki pracowników oraz uczniów szkoły lub placówki, w tym przypadki, w których uczeń może zostać skreślony z listy uczniów szkoły lub placówki, a także tryb składania skarg w przypadku naruszenia praw uczniów, 

a w przypadku niepublicznej szkoły prowadzącej kształcenie zawodowe także: 

  • nazwę zawodu lub zawodów, w których kształci szkoła,
  • organizację zajęć edukacyjnych w ramach kształcenia zawodowego, w tym organizację praktycznej nauki zawodu, 
  • organizację kształcenia ogólnego i zawodowego dla pracowników młodocianych,
  • formę kształcenia – w przypadku szkoły dla dorosłych, branżowej szkoły II stopnia i szkoły policealnej.

W związku ze zmianami w ustawie zostały usunięte zapisy dotyczące szkół niepublicznych nieposiadających uprawnień szkoły publicznej, jak np. zasady przechodzenia ucznia ze szkoły niepublicznej nieposiadającej uprawnień szkoły publicznej do szkoły publicznej lub szkoły niepublicznej z uprawnieniami szkoły publicznej.

  1. Opieka stomatologiczna w środowisku szkolnym
    Zmiany dotyczą poprawy funkcjonowania profilaktycznej opieki zdrowotnej i leczenia stomatologicznego w środowisku szkolnym. Dotąd w ustawie Prawo oświatowe określone zostały jedynie warunki dotyczące zapewnienia przez szkołę możliwości korzystania z gabinetu profilaktyki zdrowotnej. Ustawa przewiduje zapewnienie warunków umożliwiających realizację opieki stomatologicznej...

Dalsza część jest dostępna dla użytkowników z wykupionym planem

Przypisy