Dołącz do czytelników
Brak wyników

Artykuł sponsorowany

25 marca 2022

Jak uczyć o zdrowym żywieniu

0 283

Przekazywanie wiedzy uczniom to szczególnie odpowiedzialne zadanie. W szkole budują się pierwsze wyobrażenia o świecie i rządzących nim zasadach. To także etap, na którym powstają podwaliny pod poglądy, przeświadczenia oraz codzienne nawyki. Idealny moment, by zasygnalizować młodym ludziom wagę prawidłowego odżywiania oraz wyjaśnić jego wpływ na zdrowie i samopoczucie.

Żywienie jest jedną z tych ważnych dziedzin, która potrzebuje wsparcia mądrych nauczycieli. Nie poświecono mu oddzielnego przedmiotu, a te już obecne w planie lekcji koncentrują się na innych zagadnieniach. Tymczasem sposób w jaki się odżywiamy oddziałuje nie tylko na zdrowie i samopoczucie, ale także na chęć do nauki czy poziom koncentracji. W najlepszym interesie nauczycieli jest więc to, by ich uczniowie wiedzieli, jak właściwie odżywiać siebie i swoje szare komórki.

Talerz zdrowego żywienia

Wiedza o prawidłowym odżywaniu zmienia się wraz z wiedzą o człowieku. Wciąż nie wiemy wszystkiego o tym, jak funkcjonujemy i jak wpływają na nas poszczególne produkty spożywcze. Jednak jesteśmy już w momencie, w którym możemy opisać rekomendowany, optymalny styl życia.

Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego – Państwowy Zakład Higieny opracował talerz zdrowego żywienia. Jest to graficzne, łatwe do odczytania i zrozumienia, przedstawienie wytycznych dotyczących codziennego jadłospisu. Talerz jest podzielony na 3 części – połowę zajmują warzywa i owoce, ¼ produkty zbożowe, a pozostałą ćwiartkę nabiał, mięso czy jaja. Te proporcje oddają proporcje optymalnej diety.

Dodatkowo talerz zdrowego żywienia jest uzupełniony o trzy grupy rekomendacji: jedz mniej, zamieniaj i jedz więcej. W pierwszej grupie umieszczono m. in. sól, czerwone mięso, cukier i posiłki typu fast food. Sekcja poświęcona zmianom sugeruje, by zamieniać przetworzone produkty zbożowe na pełnoziarniste, słodkie napoje na wodę itd. W grupie „jedz więcej” znalazły się: produkty zbożowe z pełnego ziarna, różnokolorowe owoce i warzywa, nasiona roślin strączkowych, ryby, ziarna i nasiona oraz niskotłuszczowe produkty mleczne.

Szklanka pełna zalet

Nabiał na talerzu zdrowego żywienia nie znalazł się przypadkowo. To doskonałe źródło lekkostrawnego, pełnowartościowego białka, które zawiera wszystkie niezbędne aminokwasy. W przeciwieństwie do odpowiedników roślinnych. O tym jak ważne jest białko świadczy fakt, że odpowiada ono między innymi za prawidłowy rozwój mięśni i tkanki łącznej, a także za stan włosów, zębów, paznokci i skóry.

Mleko zawiera także wiele witamin oraz minerałów. Wśród tych ostatnich można wymienić: wapń, fosfor, cynk, selen, jod i potas. Na szczególną uwagę zasługuje wapń, który w rozwijających się organizmach jest odpowiedzialny za budowę układu kostnego. Bez przesady można stwierdzić, że to fundament organizmu. Tak jak nabiał jest jednym z fundamentów zdrowej diety.

Mleczne fakty i mity

Jak już wspomniano, wiedza o człowieku i wpływie produktów spożywczych na ludzki organizm wciąż się poszerza. W przeszłości braki w niej zastępowane były przez rozmaite intuicje i przeświadczenia, a by nie powiedzieć wprost: mity. To dotyczy także produktów mlecznych.

Dziś wiemy więcej i możemy z pełnym przekonaniem powiedzieć, że mleko: nie powoduje raka, nie zakwasza organizmu i nie prowadzi do zwiększenia liczby złamań kości. A surowe mleko wcale nie jest lepsze od mleka UHT czy mleka pasteryzowanego.

Fakty są takie, że mleko: pomaga ograniczyć ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej, nie ma odczynu kwaśnego tylko neutralny i zawiera dobrze przyswajalny wapń, który wzmacnia kości. A mleko prosto od krowy zawiera szkodliwe mikroorganizmy.

Edukacja przez zabawę

Samo wymienienie mitów na temat produktów mlecznych pokazuje, jak ważna jest edukacja na temat żywienia. Dzięki zaangażowaniu dyrektorów szkół i nauczycieli ambitny cel, jakim jest budowa właściwych nawyków wśród najmłodszych, ma szansę na realizację. Jednak prócz chęci potrzebne są odpowiednie narzędzia i zachęty dla uczniów.

Kampania edukacyjna „Mamy kota na punkcie mleka” doskonale wpisuje się w te potrzeby. W ramach programu uczniowie mogą korzystać z bezpłatnych materiałów edukacyjnych oraz brać udział w konkursach z atrakcyjnymi nagrodami. Przewidziano także wizyty w szkołach oraz szereg innych działań, których celem jest popularyzacja wiedzy o mleku i przetworach mlecznych.

Nauczyciele otrzymują do dyspozycji solidną porcję wiedzy, którą w atrakcyjny sposób mogą przekazać swoim podopiecznym. Materiały zostały przygotowane w taki sposób, by były jak najbardziej atrakcyjne dla uczniów. Odpowiedzialni za to są główni bohaterowie kampanii – Kot Mleczysław i Mleczna Kity. To doskonały przykład kampanii, w której edukacja dokonuje się przez zabawę.

Kto ma kota na punkcie mleka?

Kampania „Mamy kota na punkcie mleka” jest kierowana do uczniów w wieku 6-9 lat oraz rodziców i nauczycieli. Została zorganizowana przez Polską Izbę Mleka oraz Polską Federację Hodowców Bydła i Producentów Mleka i sfinansowana z Funduszu Promocji Mleka. Może do niej dołączyć każda szkoła w Polsce. Aby wziąć udział w akcji, wystarczy pobrać deklarację ze strony kochammleko.pl, wypełnić i wysłać drogą elektroniczną na: kampania@izbamleka.pl lub tradycyjną pocztą na adres: Polska Izba Mleka, ul. Mickiewicza 7 lok. 23, 15-213 Białystok.

Placówki biorące udział w akcji otrzymają atrakcyjne materiały edukacyjne (do wyczerpania zapasaów) na potrzeby przeprowadzenia „mlecznych lekcji”, gadżety z Kotem Mleczysławem i Mleczną Kity oraz dostęp do dodatkowych treści i akcji specjalnych. Na przykład takich jak aktualny konkurs Supermoc – mocne kości, w ramach którego uczniowie nagrywają historyki o wzmacniającym kości wapniu.

Ze szczegółami kampanii warto się zapoznać na stronie kochammleko.pl. To źródło informacji oraz bogata baza gier, przepisów i kocich opowieści. Dodatkowo aktualności na temat akcji można śledzić na bieżąco na profilu Mamy kota na punkcie mleka. Ale najlepiej po prostu do niej dołączyć, by skutecznie i atrakcyjnie przekazać uczniom sprawdzoną wiedzę o zdrowym żywieniu.

Przypisy